Κόκκινο

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Η Ριζοσπαστική Αριστερά μπροστά στην κρίση

• Ποια απάντηση στην κρίση χρέους;

• Ποια θέση για ΔΝΤ και ΟΝΕ;

• Ποια πρόταση διεξόδου;

Θα μιλήσουν:

• Κώστας Λαπαβίτσας (καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου - SOAS)

• Ευκλείδης Τσακαλώτος (καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ)

• Γιάννης Τόλιος (οικονομολόγος-ερευνητής, μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ)

• Πάνος Κοσμάς (οικονομικός συντάκτης, ΚΟΚΚΙΝΟ)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΜΑΗ, 19.30

ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ, ΑΙΘΟΥΣΑ 2 (1ος όροφος)

Στη σημερινή έφεση καταδικασμένου σε 36 χρόνια για σωματεμπορία, δουλεία ανθρώπων, κατά συρροήν βιασμών και επικίνδυνων σωματικών βλαβών στο Εφετείο, δύο αλληλέγγυες γυναίκες που είχαν πάει για παρακολούθηση της δίκης υπέστησαν σωματική βία, απειλήθηκαν και εξυβρίσθηκαν από συγγενείς και φίλους του καταδικασμένου μπροστά στα μάτια των αστυνομικών της αίθουσας, χωρίς να συλληφθούν όπως ζητήθηκε από ένα από μια από τα θύματα αυτής της τρομοκρατίας.

Συγκεκριμένα, στη 1 μ.μ., όταν είχε τελειώσει η προηγούμενη δίκη και οι αλληλέγγυες γυναίκες μπήκαν στην αίθουσα για να παρακολουθήσουν, αδελφός του καταδικασμένου έπιασε τις δύο γυναίκες από τα μπράτσα και προσπάθησε να τις οδηγήσει με τη βία έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου, λέγοντας ότι δεν έχουν καμιά θέση στο δικαστήριο αυτό και ότι «όταν βγείτε έξω θα σας κανονίσουμε», ενώ ο αστυνομικός που βρισκόταν σε δύο μέτρα απόσταση προσπάθησε να αποτρέψει τη βίαιη πράξη αλλά αρνήθηκε να συλλάβει τον δράστη της σωματικής βίας και απειλών, λέγοντας στα δύο θύματα αυτής της ενέργειας ότι μπορούν να κάνουν μήνυση στο Αστυνομκό Τμήμα Αμπελοκήπων. Το ίδιο έκανε και δεύτερος αστυνομικός που βρισκόταν στην αίθουσα.

(Κόκκινο, τεύχος 47-8)

Κώστας Λαπαβίτσας

"Η συμμετοχή στην ΟΝΕ αποτέλεσε μόνο πηγή κακών για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Όπως ήδη εξήγησα, η ΟΝΕ είναι μηχανισμός γερμανικής κυριαρχίας, ένα σιδερένιο χέρι που συντρίβει τους ευρωπαϊκούς λαούς. Η έξοδος της Ελλάδας είναι απαραίτητη για να αναπνεύσει η οικονομία και η κοινωνία."

"Η παύση πληρωμών κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει, είτε το απαιτήσει η Αριστερά είτε όχι. Το πραγματικό ζητούμενο είναι να γίνει με όρους που θα θέσει η Αριστερά και το λαϊκό κίνημα, όχι με όρους της κυβέρνησης ή των δανειστών. Αυτό σημαίνει πρώτα πρώτα εθνικοποίηση των τραπεζών, διότι στην πράξη θα χρεοκοπήσουν μόλις γίνει η παύση πληρωμών, δεδομένου ότι κατέχουν μεγάλο όγκο χρεογράφων του ελληνικού Δημοσίου."

Σταύρος Τομπάζος

"Ουσιαστικά η παρούσα κρίση είναι η διαδικασία εξόφλησης των ποσοστών μεγέθυνσης του ΑΕΠ που το οικονομικό παρελθόν «δανείστηκε» από το οικονομικό μέλλον."

"Για να εκφραστούμε απλά: Μια άλλη Ευρώπη είναι εφικτή, ενώ μια άλλη Ελλάδα δεν είναι. Ο ταξικός αγώνας, όπως και ο πολιτικός, παραμένουν σε μεγάλο βαθμό εγκλωβισμένοι στο εθνικό πλαίσιο, ενώ τα πράγματα διαμορφώνονται σε ένα ευρύτερο επίπεδο, ηπειρωτικό και παγκόσμιο."

Ιστορικές ευθύνες για την  Αριστερά, που οφείλει να γίνει η πολιτική πρωτοπορία  μιας μεγάλης ανατροπής

του Πάνου Κοσμά

(Κόκκινο, τεύχος 47-8

Η κατάσταση θυμίζει επιβολή καθεστώτος έκτακτης ανάγκης αν όχι δικτατορίας: με συνοπτικές διαδικασίες, καταργούνται δικαιώματα και κατακτήσεις ενός αιώνα και επιβάλλεται  καθεστώς στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας που θυμίζει εργασιακή απολυταρχία του 19ου αιώνα. Κάποιοι έχουν ήδη αρχίσει να λένε φωναχτά αυτό που σκέφτονται πολλοί περισσότεροι: μήπως σ’ αυτή την εργασιακή απολυταρχία, αυτό το κοινωνικό-εργασιακό καθεστώς «έκτακτης ανάγκης» απαιτεί και το πολιτικό του αντίστοιχο, δηλαδή μια κατάσταση ανοιχτής πολιτικής απολυταρχίας με άρση της ισχύος άρθρων του Συντάγματος κ.λπ. (βλέπε σελ. 2 δηλώσεις Αλαφούζου και σχόλια Τέλλογλου). Η κατάσταση δεν είναι ποιητική αδεία «ιστορική»· αυτά που συμβαίνουν συνιστούν μια ιστορική διαδικασία λεηλασίας και οπισθοδρόμησης που συνήθως επιβάλλεται σε συνθήκες πραγματικά και όχι μεταφορικά πολεμικές.

Μόνο που ο πόλεμος καταστρέφει όχι μόνο τις κοινωνικές υποδομές αλλά και τις πραγματικές, υλικές υποδομές, δημιουργώντας -έστω με φωτιά και σίδερο και με χιλιάδες νεκρούς και ανείπωτες καταστροφές- τους όρους για έξοδο από την κρίση. Η τωρινή λεηλασία και οπισθοδρόμηση, καταστρέφοντας μόνο τις «κοινωνικές υποδομές», όχι μόνο δεν δημιουργεί τους όρους για έξοδο από την κρίση αλλά είναι βέβαιο ότι θα την παροξύνει. Επίσης, η ανοιχτή κοινωνική και οικονομική απολυταρχία έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με το επίπεδο των πολιτικών κατακτήσεων και ελευθεριών -έστω αυτών των κουτσουρεμένων.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, αναμένονταν ακόμη οι επίσημες ανακοινώσεις της κυβέρνησης στο πλαίσιο της συμφωνίας για την προσφυγή στο «μηχανισμό στήριξης» Ε.Ε. - ΔΝΤ. Ωστόσο, το περιεχόμενό τους έχει στην ουσία προεξοφληθεί: τρομερή αύξηση ΦΠΑ, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο, πιθανόν και 13ης και 14ης σύνταξης, διάλυση όλων των εργασιακών εγγυήσεων ώστε οι εργοδότες να πετύχουν μόνοι τους και χωρίς νομοθετική ρύθμιση κάτι ανάλογο στον ιδιωτικό τομέα, πλήρης κατεδάφιση του ασφαλιστικού «εδώ και τώρα» κ.λπ. κ.λπ.!

"ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΤΟΥ ΔΝΤ"! *

Κόκκινο, τεύχος 47-8

Σε μια έκθεση προορισμένη για κυβερνητικά στελέχη, ο Christian Morrisson, αξιωματούχος του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), επιχειρεί να φτιάξει έναν μπούσουλα για κυβερνήσεις σε κρίση, που θέλουν να περάσουν σκληρά μέτρα. Το κείμενο είναι ικανό να ανεβάσει το αίμα στο κεφάλι. Διαβάστε πώς προτείνει οι κυβερνώντες να παρουσιάσουν στην κοινή γνώμη ενδεχόμενη εμπλοκή του ΔΝΤ, και κάντε συγκρίσεις με τις δηλώσεις των υπουργών του ΠΑΣΟΚ:
"...Από την μια, η αντιπολίτευση θα ρίξει όλα τα βάρη των μέτρων στην κυβέρνηση, ενώ από την άλλη, αν η κυβέρνηση περιμένει να ξεσπάσει η κρίση πριν πάρει τα μέτρα, θα έχει ελάχιστο χώρο για να ελιχθεί σε μια ενδεχόμενη πολιτική κρίση. [...] Τελικά, μια ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ μπορεί να κάνει καλό σε μια κυβέρνηση, μιας και θα μπορέσει να απαντήσει στους επικριτές της ότι η συμφωνία με το ΔΝΤ της επιβλήθηκε, δεν το ήθελε". (Ο Γιωργάκης, θυμίζοντας τον παππού του -"και λαοκρατίαν θέλομεν"...- δήλωσε στο Καστελόρτριζο ότι τον εκφράζει το σύνθημα "έξω το σφαγείο του ΔΝΤ")
Κάθε σχολιασμός είναι περιττός, αλλά δεν μπορούμε να μείνουμε ασυγκίνητοι από τον κυνισμό των νεοφιλελεύθερων τεχνοκρατών, που ωμά παραδέχονται ότι το ΔΝΤ είναι απειλή για τους λαούς!
Αναφέρονται (χωρίς σχολιασμό) χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το κείμενο:

του Κ. Μαραγκού*

Ας προσέξουμε καλά αυτά τα τρία βίντεο. Είναι από την προχθεσινή (Πέμπτη 6/5) συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Στη συγκέντρωση αυτή δεν σπάστηκε κανένα μαγαζί, ούτε έγινε επίθεση σε κυβερνητική κτήρια. Ήταν μια απολύτως ειρηνική διαμαρτυρία, απ’ αυτές που όλος ο δημοσιογραφικός συρφετός δέχεται ότι είναι στα πλαίσια της “δημοκρατίας μας”. Το ΚΚΕ πέρασε με ένα τεράστιο μπλοκ 15000 ανθρώπων από την κάτω μεριά της πλατείας, διέσχισε τη Φιλελλήνων και διαλύθηκε προς τις στήλες του Ολυμπίου Διός. Έτσι απαλλάχτηκε προκαταβολικά από τις κατηγορίες που θα εκτόξευε εναντίον του ο Καρατζαφέρης. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφυγε κι αυτός λίγο μετά τις 8 το βράδυ, ίσως για τους ίδιους λόγους. Παρόλα αυτά χιλιάδες πολίτες παρέμειναν στο χώρο, κυρίως νέοι συνεχίζοντας τη διαμαρτυρία. Η “έκνομη” δράση τους περιορίστηκε σε μερικά ακίνδυνα δυναμιτάκια που μάλλον είχαν ξεμείνει από το Πάσχα και σε 2-3 λέιζερ που σημάδευαν τα πρόσωπα των κρανοφόρων ΜΑΤατζήδων. Και ξαφνικά δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ μετατρέπουν το χώρο σε λωρίδα της Γάζας.

Να τα πάρουμε όλα πίσω

Είναι πλέον προφανές: η “κανονικότητα” με την οποία είχαμε συνηθίσει να μετράμε τον πολιτικό χρόνο έχει εξαντληθεί. Τα συμπεράσματα χρειάζεται να ανανεώνονται ριζικά βδομάδα με την βδομάδα, μιας και κάτι που μπορεί να έδειχνε καινοφανές πριν λίγες μέρες αύριο να έχει ξεφτίσει.

ΔΝΤ-Ε.Ε-ΕΚΤ: Μηχανισμός λεηλασίας του εργατικού εισοδήματος

Υπάρχουν και κάποιες βασικές παράμετροι, κάποιες σταθερές που δείχνουν πάντα την κατεύθυνση. Εδώ και λίγο καιρό έχουμε μία στα χέρια μας, και δεν είναι άλλη από την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης. Αν μέχρι πριν λίγο καιρό το ερώτημα “που πάει το πράγμα” για την οικονομία σήκωνε πολύ κουβέντα, και ακόμα και οι πιο καλοδιατυπωμένες προβλέψεις είχαν ρίσκο, τώρα ξέρουμε ακριβώς που πάει το πράγμα. Ειδικά οι εμπειρίες διεθνώς από το ΔΝΤ – στεκόμαστε σε αυτό όχι επειδή έχουμε κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια σε Ε.Ε. και ΕΚΤ, αλλά γιατί απλά το ΔΝΤ έχει εμπειρία, μηχανισμούς και αδιαλλαξία άλλου επιπέδου – δείχνουν ότι τρία πράγματα  ετοιμάζονται:

(του Iain Bruce*, από το International Viewpoint 424, Μάιος 2010)

«Η γέννηση ενός νέου κλιματικού κινήματος» είναι το πώς η ριζοσπαστική καναδή συγγραφέας, Ναόμι Κλάιν, περιέγραψε την Παγκόσμια Διάσκεψη των Λαών για την Κλιματική Αλλαγή στην πόλη της Βολιβίας, Κοτσαμπάμπα, στο τέλος του Απριλίου. Η συνάντηση είχε καλεσθεί από τον πρώτο αυτόχθονα πρόεδρο της Βολιβίας, Έβο Μοράλες, σε απάντηση της αποτυχίας των διακυβερνητικών διαπραγματεύσεων για το κλίμα στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο.

Στην τελετή έναρξης είπε ότι ο κόσμος αντιμετωπίζει μια απόλυτη επιλογή, ανάμεσα στον καπιταλισμό και την επιβίωση. Ένας άλλος συμμετέχων, ο ηγέτης του Enlace, το ρεύμα της τέταρτης διεθνούς στο εσωτερικό του Βραζιλιανού PSOL (Κόμμα για το Σοσιαλισμό και την Ελευθερία), περιέγραψε το γεγονός ως μακράν την πιο ανεπτυγμένη έκφραση στον κόσμο σήμερα της απόλυτα αναγκαίας συνάντησης "μεταξύ των οικολογικών ερωτημάτων και της σοσιαλιστικής φαντασίας".