Κόκκινο

Το Αναρχικό Κομμουνιστικό Μέτωπο Ζαμπαλάζα είναι εναντίων της υποκρισίας της κυβέρνησης να παρουσιάσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου FIFA 2010 ως ευκαιρία για να ανέβει το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο των κατοίκων της Νότιας Αφρικής και της ηπείρου γενικά. Είναι ξεκάθαρο πως αυτή η "ευκαιρία" είναι το συμφέρον του παγκόσμιου και τοπικού κεφαλαίου και της άρχουσας τάξης της Νοτίου Αφρικής. Το αθλητικό αυτό γεγονός θα έχει άσχημες επιπτώσεις για τους φτωχούς και την εργατική τάξη της Νοτίου Αφρικής, κάτι που έχει αρχίσει να φαίνεται ήδη.

Η κυβέρνηση ξόδεψε τεράστια χρηματικά ποσά σε υποδομές και στάδια που δεν θα ξαναγεμίσουν ποτέ, κι αυτό ενώ η ανεργία είναι στο 40% και υπάρχει απίστευτη φτώχεια. Τα τελευταία πέντε χρόνια οι εργαζόμενοι φτωχοί έχουν εκδηλώσει πολλές φορές το θυμό τους με πάνω απο 8.000 διαμαρτυρίες ζητώντας στέγαση και βασικές υπηρεσίες. Το γεγονός πως η κυβέρνηση προτιμά να ξοδεύει χρήματα για αθλητισμό δείχνει την αποτυχία του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού μοντέλου και της οικονομολογικής ιδέας οτι "αν κερδίζουν πολλά οι πλούσιοι, κάτι θα πέσει και στους φτωχούς" (trickle-down economics) ενώ στη πραγματικότητα δε γίνεται τίποτε άλλο παρά να αυξάνει η φτώχεια παγκοσμίως. Παρόλο οτι έλεγε άλλα στο παρελθόν, τώρα η κυβέρνηση άλλαξε ρότα λέγοντας οτι το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν είναι κερδοσκοπικό [1].

Η Νότια Αφρική χρειάζεται επειγόντως υποδομές, ειδικά για δημόσιες μεταφορές που σε ορισμένες πόλεις όπως το Johannesburg δεν υπάρχει καθόλου. Το τρένο Gautrain που ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 8 Ιουνίου (για το Παγκόσμιο Κύπελλο) είναι η μεγαλύτερη ειρωνεία: σε μια χώρα που η πλειοψηφία χρησιμοποιεί καθημερινά ιδιωτικά μικρά λεωφορεία-ταξί σε άσχημη μηχανολογική κατάσταση για μετακινήσεις μεταξύ πόλεων, το Gautrain προσφέρει γρήγορη σύνδεση του Johannesburg με τη Pretoria αρκεί να έχουν να πληρώσουν το ακριβό εισιτήριο. Η ιδιοκτήτρια εταιρία των αεροδρομίων της Νοτίου Αφρικής (ACSA) έχει ξοδέψει δισεκατομμύρια για αναβαθμίσεις των αεροδρομίων της, όπως έχει κάνει και η ιδιωτικοποιημένη εταιρία εθνικών οδών (SANRAL) για να εγκαταστήσει νέα δίκτυα διοδίων - όλα αυτά τα έργα δεν βοηθούν τους φτωχούς. Οι δήμοι προσπαθούν να ομορφύνουν τις πόλεις καθώς η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει τη πραγματικότητα. Πάνω απο 15.000 άστεγοι άνθρωποι και παιδιά του δρόμου έχουν κλειστεί σε ιδρύματα μόνο στο Johannesburg, και στο Cape Town ο δήμος έδιωξε χιλιάδες φτωχών απο καταλήψεις στέγης πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο δήμος του Cape Town προσπάθησε ανεπιτυχώς να εκδιώξει 10.000 κατοίκους του Joe Slovo απο τα σπίτια τους για να τους κρύψει απο τουρίστες, και αλλού κάτοικοι εκδιώχθηκαν για να γίνει χώρος για στάδια και πάρκα αναψυχής ενώ δίπλα υπάρχουν σχολεία με σπασμένα παράθυρα και παλιά κτίρια.

Δημοσιεύματα από την εξόρμηση του ΣΥΡΙΖΑ την Κυριακή 27 Ιούνη

ΣΥΡΙΖΑ: να μη χάσουμε το τρένο

Συγκέντρωση υπέρ του κρατικού σιδηροδρόμου, στο Σ.Σ. Λειανοκλαδίου

«Να διαφυλαχτεί ο δημόσιος χαρακτήρας του σιδηρόδρομου»  (δελτίο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ)

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤO "TΡΕΝΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ"

Καλημέρα σε όλους και όλες!
Μια και συμμετείχα στο "τρένο του ΣΥΡΙΖΑ" βάζω μια προσωπική ανταπόκριση από τη χθεσινή δράση προς ενημέρωσή σας, θεωρώντας ότι και πετυχημένη ήταν και σημαντική.

Από την Αθήνα ξεκινήσαμε 20 ακτιβιστές, ανάμεσά τους και η βουλευτή μας Ηρώ Διώτη. Το ραντεβού μας ήταν στο σταθμό Λαρίσης στις 6.30 π.μ. και με άφθονο υλικό (4σέλιδο του ΣΥΡΙΖΑ για τον ΟΣΕ, προκήρυξη, πανό, σημαίες και... μπλουζάκια) επιβιβαστήκαμε στο τρένο. Οι επιβάτες εκείνη την ώρα ήταν λιγοστοί και πολύ νυσταγμένοι...

Γύρω στις 9.30 π.μ. σταματήσαμε στον πρώτο σταθμό της περιοδείας, το Λιανοκλάδι, όπου οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ Φθιώτιδας μας επιφύλαξαν μια πολύ ζεστή και οργανωμένη υποδοχή. Αναρτήσαμε τα πανό, κολλήσαμε τις αφίσες και αφού διαμορφώσαμε το χώρο του κυλικείου δώσαμε συνέντευξη τύπου στις τοπικές τηλεοράσεις και λοιπά ΜΜΕ. Αφήσαμε υλικό και πανό για την αυριανή διαδήλωση, προστέθηκαν στις δυνάμεις μας και συνδικαλιστές του ΟΣΕ από την περιοχή και επιβιβαστήκαμε ξανά στο τρένο με προορισμό τη Λάρισα.

κατεβάστε την προκήρυξη σε μορφή   και  

Η ολοκληρωτική αθέτηση των προεκλογικών εξαγγελιών της κυβέρνησης, οι άγριες περικοπές σε μισθούς, δώρα, συντάξεις, η σύνταξη μνημονίου με το ΔΝΤ που την υποχρεώνει να ακολουθεί απαρέγκλιτα τις εντολές του και το οποίο αποτελεί το εφαλτήριο για την επίθεση στο Ασφαλιστικό, το ΕΣΥ και ότι έχει απομείνει από το κοινωνικό κράτος, είναι κινήσεις που μόνο σε ένα συμπέρασμα μπορεί να οδηγούν:
Τα στελέχη  της σημερινής, σοσιαλιστικής υποτίθεται κυβέρνησης, με πρώτο και καλύτερο τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, επέλεξαν να είναι πολιτικοί εκπρόσωποι όχι των εργαζομένων που τους ψήφισαν αλλά του μεγάλου κεφαλαίου και αυτών που το αντιπροσωπεύουν.

Έρχονται και  ζητάνε από τον ελληνικό λαό, κατ’ εντολή της τρόικας και των αστικών επιτελείων, να δουλεύει μέχρι τα 70, μειώνουν τις εισφορές κράτους και εργοδοτών υποχρεώνοντας τους ανθρώπους του μόχθου να καταφύγουν σε αυτό που αποκαλούν τρίτο πόλο, δηλαδή την ιδιωτική ασφάλιση, ψαλιδίζουν τις συντάξεις από τις μητέρες με ανήλικα παιδιά και τις χήρες, ελαστικοποιούν την εργασία υποχρεώνοντας τις νέες γενιές να μην βγουν ποτέ στη σύνταξη.

Μας τρομοκρατούν λέγοντας ότι αν δεν δεχτούμε τους όρους της τρόικας τότε δεν θα υπάρχουν λεφτά για μισθούς και συντάξεις. Λένε όμως ψέμματα! Οι μισθοί και οι συντάξεις κινδυνεύουν όχι γιατί δεν υπάρχουν λεφτά, αλλά γιατί αυτά πάνε στις τσέπες των “πιστωτών” του Δημοσίου, όπου μόνο τα τελευταία 5 χρόνια τους πλήρωσε 420 δις σε τόκους και χρεολύσια.
Ο στόχος τους είναι απλός και ξεκάθαρος: να φορτώσουν την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος στις πλάτες των εργαζομένων.

Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι την ίδια ώρα που έχουν επιδοθεί στην εξόντωση των εργαζομένων (γιατί περί αυτού πρόκειται στην πραγματικότητα), δεν έχει διωχθεί ακόμη κανένας από όσους καταχράστηκαν το δημόσιο χρήμα, οι δισεκατομμυριούχοι Έλληνες εφοπλιστές έχουν απαλλαγεί από οποιαδήποτε εισφορά στην εφορία, δεν έχει αλλάξει ούτε παράγραφος από το πλαίσιο λειτουργίας των off shore εταιρειών που αποτελούν τα «νόμιμα» οχήματα φοροκλοπής, δεν έχει ασκηθεί καμία δίωξη σε κανένα μεγαλοοφειλέτη του ΙΚΑ ή των υπόλοιπων δημόσιων ταμείων.

κατεβάστε την απόφαση σε μορφή   και  

Α. Η κρίση

1.    Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, που εκδηλώθηκε το 2008 στις ΗΠΑ αρχικά ως κρίση χρηματοπιστωτική και του τραπεζικού τομέα, είναι στον πυρήνα της κρίση υπερσυσσώρευσης και κρίση του καπιταλιστικού μοντέλου συσσώρευσης των τελευταίων δεκαετιών. Η κρίση εκδηλώνεται πλέον με βιαιότητα σαν κρίση κρατικού χρέους στον αναπτυγμένο καπιταλιστικό κόσμο. Μέχρι τα τέλη του 2013 και το αργότερο έως το 2014 το μέσο καθαρό δημόσιο χρέος των G-7 θα προσεγγίσει το 120% του ΑΕΠ και το χρέος των χωρών του G-20 και της ευρωζώνης θα ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ.

2.     Η υπερχρέωση όλων των αναπτυγμένων καπιταλιστικών κρατών είναι αποτέλεσμα αφενός της στήριξης των τραπεζών με δημόσιο χρήμα ή δημόσιες εγγυήσεις στην πρώτη φάση της κρίσης και αφετέρου της ύφεσης, που μείωση δραστικά τα δημόσια έσοδα. Είναι δηλαδή αποτέλεσμα της κρίσης αλλά και του τρόπου διαχείρισης της κρίσης από τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις.

3.    Η κρίση χρέους, προϊόν η ίδια της συνολικότερης κρίσης, αντεπιδρά με τα αίτιά της, βαθαίνοντας και περιπλέκοντας την κρίση. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του νεοφιλελεύθερου μοντέλου συσσώρευσης που είναι σε κρίση, η αύξηση του όγκου των κερδών που δεν επανεπενδύονται στην παραγωγή και αναζητούν πηγές κερδοφορίας στις αγορές και τα χρηματιστήρια κεφαλαίου, πετρελαίου, τροφίμων, μετάλλων κ.λπ., είναι βασική αιτία που η κρίση του κρατικού χρέους εκδηλώνεται με τέτοια βιαιότητα.

4.    Η κρίση χρέους απειλεί με παγκόσμιο ντόμινο κατάρρευσης, καθώς και με νέο γύρο κατάρρευσης τραπεζών, οι οποίες είναι οι βασικοί κάτοχοι των κρατικών ομολόγων σε παγκόσμιο επίπεδο. Ότι ο νέος γύρος της καπιταλιστικής κρίσης εστιάζει στην κρίση χρέους, στα κρατικά ομόλογα και στις παγκοσμιοποιημένες αγορές ομολόγων και κεφαλαίου, αυξάνει τον κίνδυνο μετάδοσής της και εξανεμίζει τις ελπίδες για έξοδο από τη συνολική κρίση.

5.    Η βίαιη εκδήλωση της κρίσης χρέους απειλεί τη μετάδοση της κρίσης στις παγκόσμιες ισορροπίες, καθώς ενεργοποιεί ανταγωνισμούς σε όλα τα επίπεδα: νομισματικούς, τραπεζικούς, των τραπεζών με τα κράτη, των χωρών με υψηλή εθνική αποταμίευση με τις χώρες με υψηλά χρέη κ.λπ.

6.    Τα προηγούμενα επαληθεύουν την εκτίμηση που είχαμε ήδη κάνει το 2008, στο προηγούμενο συνέδριό μας, ότι η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση είναι κρίση δομική και καθολική, κρίση του μοντέλου συσσώρευσης αλλά και κρίση της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Η σύμφυσή της με την κρίση στις κλιματικές ισορροπίες την καθιστά μια ιστορικών διαστάσεων κρίση του καπιταλιστικού πολιτισμού, του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, και θέτει το αίτημα της ανατροπής του καπιταλισμού, της υπέρβασης αυτού του πολιτισμού και αυτού του τρόπου παραγωγής στην ιστορική ημερήσια διάταξη.

του Κ.Μαραγκού (αναδημοσίευση από την Avantgarde Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας)

Πως χάθηκε η μάχη της προπαγάνδας

Όταν από τις αρχές του χρόνου οι πάντες συνειδητοποιούσαν ότι ο κίνδυνος χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους ήταν προ των πυλών, η εγχώρια αριστερά σχεδόν στο σύνολό της επέμενε ότι όλα αυτά είναι ένα παραμύθι της κυρίαρχης προπαγάνδας, προκείμενου να παρθούν πίσω τα “κεκτημένα” της μεταπολεμικής περιόδου. Όσοι σε αυτή την αριστερά κατανοούσαν τη φύση του προβλήματος, βρέθηκαν αντιμέτωποι με το ντουβάρι του απλοϊκού και εύπεπτου εργατισμού του ΚΚΕ και της υπόλοιπης συνδικαλιστόπληκτης αριστεράς που συνέχιζε να πολιτεύεται με το σλόγκαν “ότι χρήματα υπάρχουν”. Γιατί αν δεν υπάρχουν λεφτά που θα κάνεις οικονομικό αγώνα; Και ενώ η κυβέρνηση έβγαζε τα νούμερα στον αέρα, δίνοντας και τις δικές της λύσεις, (μείωση μισθών, συντάξεων, απελευθέρωση απολύσεων, κατάργηση βασικού, σύνταξη στα 70 με 40 χρόνια εργασία κλπ.), ως μονόδρομο για τη μείωση του δημοσίου χρέους και των ελλειμμάτων, η αριστερά έμοιαζε με τον τρελό του χωριού που δεν καταλαβαίνει για τι ακριβώς συζητάμε.Το αποτέλεσμα αυτών των χειρισμών στους κρίσιμους αυτούς μήνες ήταν η κυβέρνηση και η άρχουσα τάξη να κερδίσουν κατά κράτος την αριστερά και τα συνδικάτα στο επίπεδο της προπαγάνδας και επομένως της ιδεολογικής προετοιμασίας για την αποδοχή των αντεπαναστατικών κοινωνικών μέτρων ως “αναγκαίων για να σωθεί η χώρα, οι μισθοί και οι συντάξεις”. Η κυβέρνηση παραδεχόταν, πριν την αριστερά, ότι “έχουν κλαπεί λεφτά, ότι κάποιοι κονόμησαν σε βάρος του δημοσίου και των πολλών, ότι το πολιτικό σύστημα ήταν πελατειακό πράγμα που γένναγε τη διαφθορά, ότι τα μέτρα είναι άδικα, αλλά δεν γίνεται αλλιώς δεν έχουμε άλλο δρόμο, αν δεν τα πάρουμε το μαγαζί βάζει λουκέτο”. Η κυβέρνηση έχτισε την πολιτική της πάνω στην πραγματικότητα της επικείμενης κατάρρευσης και αυτό της έδωσε το συγκριτικό πλεονέκτημα για να επικρατήσει ιδεολογικά ενώ κανονικά θα έπρεπε να ηττηθεί με νοκ άουτ στο πρώτο δευτερόλεπτο. Την ίδια ώρα, και ενώ ο κόσμος ανησυχούσε για τη δουλειά του, για το αν θα πληρωθεί τον επόμενο μήνα, για το αν θα δημευτούν οι καταθέσεις, για το αν θα βρεθεί η χώρα εκτός ευρωζώνης, για το τι σημαίνει χρεοκοπία, η οκνηρή αριστερά αντί να ανοίξει τη βεντάλια δίνοντας τις δικές της απαντήσεις συνέχιζε να επαναλαμβάνει το συνδικαλιστικό της τροπάρι, αποδεικνύοντας τελικά πόσο αργόστροφα και συντηρητικά είναι τα ηγετικά της επιτελεία.

Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ στη συνεδρίαση της 15/6/2010 συζήτησε διεξοδικά ζητήματα που απασχολούν το ενωτικό εγχείρημα:

1. Η συζήτηση, με βάση το πολιτικό κείμενο που εισηγήθηκε ο Γιάννης Μπανιάς, αφορούσε στην ανάγκη ενός «νέου ξεκινήματος για τοn ΣΥΡΙΖΑ», με βασικά στοιχεία: την επικαιροποίηση, μέσα στις νέες συνθήκες οικονομικής, κοινωνικής πολιτικής, και ηθικής κρίσης του πολιτικού πλαισίου, ζητήματα συγκρότησης και κανόνες λειτουργίας σε όλα τα επίπεδα, από τη βάση μέχρι τη Γραμματεία του εγχειρήματος καθώς και τiς εξωστρεφείς δράσεις και πρωτοβουλίες και τη γείωση του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία και τα προβλήματά της. Η συζήτηση πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί την ερχόμενη εβδομάδα.


2. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα στηρίξει τους κοινωνικούς αγώνες που αναπτύσσονται αυτό το διάστημα με αιχμή το ασφαλιστικό, την αντίσταση στην κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων και την προστασία του δημόσιου πλούτου από το ξεπούλημα που επιχειρεί η κυβέρνηση αυτή την περίοδο. Παράλληλα θα πρωταγωνιστήσει για την ανάπτυξη ακόμη πιο συντονισμένων, ενωτικών και μαχητικών αγώνων με στόχο τη συνολική ανατροπή των μέτρων κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.


3. Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς φορείς σε συμμετοχή, στήριξη και διεύρυνση της πανευρωπαϊκής πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στην Ελλάδα από 21 – 26 Ιουνίου που έχουν αναλάβει 15 ευρωβουλευτές της ευρωομάδας GUE/NGL, μεταξύ των οποίων και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής.

Να τους κάνουμε να πληρώσουν την κρίση τους!

6ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ Κωνσταντινούπολη/Istanbul 1-4 Ιουλίου 2010

Μετά την Ευρωπαϊκή Προπαρασκευαστική Συνέλευση του περασμένου Σαββατοκύριακου, το 6ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ μπαίνει στην τελική ευθεία του. Από την 1η έως την 4η Ιουλίου η τουρκική πόλη θα είναι το σημείο αναφοράς για το διεθνή συντονισμό των ευρωπαϊκών κινημάτων ενάντια στην καπιταλιστική κρίση και τα προγράμματα λιτότητας. Με κεντρικό σύνθημα "Nα τους κάνουμε να πληρώσουν για την κρίση τους-Μια άλλη Ευρώπη είναι αναγκαία", τα ευρωπαϊκά κινήματα συναντιούνται για να πουν ένα μεγάλο "Όχι" στον πόλεμο που έχουν κηρύξει κυβερνήσεις κι εργοδότες στα εργατικά δικαιώματα, καθώς κι ένα μεγάλο "Ναι" σε ένα καινούργιο οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο που θα στηρίζεται στην αλληλεγγύη και όχι στον ανταγωνισμό.

Το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, συνεπές στα αγωνιστικά ραντεβού του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος, θα δώσει το "παρών" και στην Κωνσταντινούπολη. Το Φόρουμ οργανώνει σεμινάρια για την κρίση, τον μείωση των εξοπλισμών Ελλάδας-Τουρκίας, και την προστασία της Μεσογείου Επίσης, θα συγκροτήσει το δικό του μπλοκ στη μεγάλη διαδήλωση της 3ης Ιουλίου.

Τα πούλμαν του Φόρουμ θα ξεκινήσουν από την Αθήνα το απόγευμα της 29ης Ιουνίου (ατομικό κόστος 120 ευρώ) και από τη Θεσσαλονίκη τις πρώτες ώρες της 30ης Ιουνίου (ατομικό κόστος 85 ευρώ). Η γενική συμμετοχή στο Φόρουμ είναι 30 ευρώ (10 ευρώ για άνεργους και φοιτητές).

Για πληροφορίες τηλ: 2103378517,519
ΕΠΕΙΓΟΝ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ μέχρι την Παρασκευή 18/6 στα παραπάνω τηλέφωνα, με προκαταβολή 30 ευρώ.
Το Συντονιστικό Αθήνας του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ

Κατεβάστε από εδώ το πρόγραμμα του Φόρουμ (στα αγγλικά)

του Δημήτρη Καζάκη (από το http://www.stopcartel.info)

Στον Ριζοσπάστη της 26ης Μαΐου εμφανίστηκαν δυο σχόλια σχετικά με την πρόταση για την άρνηση της πληρωμής του χρέους και την έξοδο από το ευρώ, την οποία ταυτίζουν με την αναδιαπραγμάτευση του χρέους και έτσι αποφαίνεται ο ανώνυμος αρθρογράφος της εφημερίδας ότι «όσο κι αν καμώνονται και οι μεν και οι δε, ότι οι προτάσεις τους αποτελούν το αντίδοτο στην κρίση, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Καμία από τις δύο απόψεις δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την καπιταλιστική κρίση, γιατί καμία από τις δύο δεν συγκρούεται με την πηγή της κρίσης, δηλαδή το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που σαπίζει.

Αυτό που κάνει εντύπωση είναι η ευκολία με την οποία η πρόταση για άρνηση της πληρωμής του χρέους και έξοδο από το ευρώ ταυτίζεται με μια φιλομονοπωλιακή ανάπτυξη. «Έτσι, προβάλλει ως λύση η έξοδος από την ΕΕ και την ευρωζώνη, η επιστροφή στη δραχμή και η υποτίμησή της. Παράλληλα, μιλούν για έλεγχο της καπιταλιστικής αγοράς – λες και μπορεί να χαλιναγωγηθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου στον καπιταλισμό – ως αντίδοτο στην κρίση, για να μην πληρώσει – δήθεν – ο λαός και προτείνουν κρατικό έλεγχο στις τράπεζες, κανόνες στο κεφάλαιο και στην καπιταλιστική αγορά, χρηματοδότηση της βιομηχανίας κλπ.», υποστηρίζει ο ανώνυμος αρθρογράφος του Ριζοσπάστη.